Taniec towarzyski to efektowna forma ruchu pełna emocji i uczuć. Nie ma w nim miejsca dla solistów, obie osoby powinny tworzyć jedność i za tę taneczną całość są oceniane na turniejach, zawodach i innych widowiskach tanecznych. Dla jednych stanowi sport, inni traktują go jako sposób na życie.

Początkowo, taniec towarzyski nie był to formą rozrywki dostępna dla wszystkich, lecz jedynie dla klas uprzywilejowanych. Inspiracje czerpano zarówno z tańców salonowych, jak i zabaw ludowych, które ostatecznie pozostawiono klasom niższym.
Lata 20. XX wieku można uznać za przełom w rozkwicie tańca towarzyskiego. Ma to ścisły związek z powstaniem muzyki jazzowej, do której tworzono nowe style taneczne. Różnorodność i bogactwo styli tańca towarzyskiego sprawia, że każdy odnajdzie w nim coś dla siebie. Taniec towarzyski jest dyscypliną, w której od lat organizowane są zawody i turnieje taneczne dzięki Międzynarodowym Związkom Tanecznym takim jak np. Polskie Towarzystwo Taneczne (PTT), którego akredytację posiada Szkoła Tańca Poezja.

Pięć standardowych tańców turniejowych charakteryzuje się dostojnym charakterem oraz elegancki ubiórem – panowie zazwyczaj tańczą we frakach i lakierkach, a panie w długich, rozłożystych sukniach.
Walc wiedeński uważany jest za najbardziej elegancką formę tańca towarzyskiego. Wyróżnia się dużą ilością obrotów i płynnymi przejściami poszczególnych figur.
Walc angielski to taniec o romantycznym charakterze. Tańczy się go w ścisłym objęciu, które umożliwia tancerzowi prowadzenie partnerki ciałem.
Tango pochodzi z argentyńskiego Buenos Aires. Taniec inspirowany hiszpańskiem flamenco i kubańską habanerą.
Quickstep przywędrował do Europy z USA. Charakterystycznymi figurami są liczne podskoki przypominające bieganie po parkiecie i dające efekt unoszenia się pary tańczącej nad ziemią.
Foxtrot nazywany jest również "najtrudniejszym spacerem świata". Polega na naprzemiennej zmianie tempa z szybkiego na wolne przy zachowaniu dużej płynności tańca.

Tańce Latynoamerykańskie uznawane są za najbardziej elektryzujące i energiczne tańce wykonywane w parze. Podczas zawodów tanecznych pary zachwycają na parkiecie bogato zdobionymi i kolorowymi strojami.
Samba ma swoje korzenie w tańcach Afryki północno-środkowej. Charakteryzuje się energicznym ruchem bioder oraz stóp, które nadają mu dynamiki.
Cha-Cha pochodzi z Kuby. Wywodzi się z rumby i mambo. Podstawowym korkiem jest tu chasse, czyli krok odstaw-dostaw-odstaw.
Rumba nazywa jest także „tańcem miłości” i „tańcem namiętności”. Polega na chodzeniu na przeprostowanych nogach i mocnej pracy bioder. Partnerka w rumbie ma kusić, uwodzić i zwodzić partnera prowadząc z nim grę.
Pasodoble ma przywodzić na myśl hiszpańską corridę. Opowieść w pasodoble składa się z trzech części: wejście na arenę, walka z bykiem i zabicie go oraz parada po skończonej walce.
Jive składa się z szybkich kopnięć, tzw. kicków oraz przeciągnięć pozycji pod koniec wykonywanych figur.